printervriendelijke versie

Edo

Edo

Edo had erg smalle hoeven met tenen die ver naar voren staken. Om het paard makkelijker over de toon te laten rollen stond het paard (met de voorhoeven) op achterijzers. Dit werkt wel degelijk. De zijlippen van het ijzer liggen echter vrij ver naar achteren. Hierdoor wordt de hoef op de lange duur steeds smaller. Achter in de hoef komt er steeds minder ruimte en de doorbloeding neemt af. De weefsels achter in de hoef raken chronisch geïrriteerd of ontstoken. Dit zou het geval kunnen zijn met de hoefkatrol en diepe buigpees, maar zeker de hoef- en zoollederhuid achter in de hoef hebben hiervan te lijden.

Het wegnemen van de druk achter in de hoef (door bekappen) geeft vaak al vlug verlichting. Door het herstel van de doorbloeding, beginnen de weefsels in de hoef weer te genezen. Doorgaans gaat dat gepaard met zwelling. Zwelling kan binnen de hoef slecht weg en geeft veel pijn. Daarnaast kan de zwelling de doorbloeding van de hoef ook afknijpen, waardoor weefsel weer af kan sterven. De zwelling neemt af door beweging en neemt toe na belasting. Dit verklaart dat het bij dit soort genezingsprocessen met veel up's en downs verlopen. Over de lange duur blijkt dat de "downs" minder diep worden en sneller voorbij gaan.

Bij het herstel komen er veel afvalstoffen in het bloed. Deze kunnen andere organen schaden en het paard ziek maken. Een goede afvoer is dus bittere noodzaak. Dit was een belangrijke reden om de hulp van een holistisch genezer in te roepen. Daarnaast kunnen natuurlijke geneesmiddelen helpen in het bestrijden van pijn en het genezingsproces ondersteunen.

Hier het eerste mailtje van Corina:

Edo is kreupel (dat is een feit). Je kunt natuurlijk foto's laten maken. Ik kan je ook op een briefje geven dat er op die foto's altijd wel iets te vinden is als men daar naar zoekt (als men een hond wil slaan, is er altijd wel...). In het uitzonderlijke geval dat er op de foto's niets te vinden is, wordt de aandoening aangeduid als "klinisch hoefkatrol".

Daarmee is alles 'verklaard' en 'benoemd'...... Het grote probleem hierbij is dat je paard nog steeds niet beter gaat lopen! De reguliere therapieën bestaan vnl. uit speciaal beslag (egg-bars, 4-punts ijzers, wiggen, zooltjes en nog veel meer), daarnaast pijnstillers, ontstekingsremmers en bloedverdunners. In later stadium wordt vaak zenuwsnede toegepast. Deze therapieën berusten m.i. alleen op symptoombestrijding én hebben nogal wat bijwerkingen.

Mijn strategie zou gericht zijn op het volgende: De vervormde hoeven weer naar een meer natuurlijke vorm terugbrengen (vooral wijder, zodat de doorbloeding beter wordt, het hoefmechanisme beter werkt en chronische ontstekingen voorkomen worden of sneller oplossen). Veel beweging en bewegingsvrijheid, hoort daarbij. Met natuurlijke middelen (o.m. homeopathie) is het goed mogelijk de pijn te bestrijden en de genezing te bevorderen.

Mogelijk moet hierbij ook aandacht gegeven worden aan de schouder, die waarschijnlijk behoorlijk stijf geworden is. Daarnaast zal er ook de 'drainage' (afvoer van afvalstoffen, schoonmaken van het bloed), onderdeel zijn van de therapie. Door gebruik te maken van hoefschoenen, kun je (ook met vrij zwakke en brokkelige hoeven) erg goed uit de voeten. Het grote nadeel van deze aanpak is dat het paard -vrijwel zeker- door een aantal moeilijke perioden heen moet (lees die verslagen van Julia en Purdy maar eens).

Het is een weg met toppen en dalen. Om de dalen niet pijnlijker te laten zijn dan noodzakelijk, is de hulp van een (holistisch) dierenarts of homeopaat wel vereist.

Ik meld dat ik verheugd ben met dit nieuws, maar dat het wel boven verwachting snel gaat: We zijn krap 12 weken bezig! Vrij snel blijkt dat we iets te vroeg gejuicht hebben:

hoef van Edo na behandeling

Het blijkt allemaal mee te vallen. Edo knapt weer op en na een tijdje wordt de training weer hervat, maar dan wel op een lager pitje! Af en toe heeft hij een terugval, maar iedere keer lost het zich sneller op. Een aantal weken later is Edo volledig hersteld.